- Tanıya katkı: Belirti örüntüsünü sınıflandırma sistemine oturtmayı sağlar. Tek başına test sonucu tanı koymaz.
- Şiddet, risk, işlevsellik: Aciliyeti ve müdahale yoğunluğunu belirler. Özkıyım taraması çoğu değerlendirmede zorunludur.
- Ayırıcı tanı: Benzer tabloları ayıklamak yanlış tedaviyi önler. Hipotezleri çürütmeye çalışın.
- Tedavi planına temel: Formülasyon hangi mekanizmaya müdahale edileceğini gösterir. Tanı etiketinden plan çıkmaz; süreç gerekir.
- İzlem / sonuç ölçümü: Değişimi takip etmek için tekrarlayan değerlendirme yapılır. Bilim insanı–uygulamacı modelinin parçasıdır.
Kitaplar /Psikopatoloji / 4. Klinik Değerlendirme (Psikopatoloji Odaklı)