Kitaplar /Kişilik Kuramları / BÖLÜM 1 — Temel Kavramlar

1.2. Mizaç, karakter, benlik, kimlik

Hap

Mizaç doğuştan eğilim; karakter öğrenilmiş değer/alışkanlık; benlik öz-temsil; kimlik “ben kimim” bütünlüğüdür.

Ezber

[Merdiven+Akrostiş] MKBüÜ: çatıdan kata in — Mizaç(doğuş)·Karakter·Benlik·Kimlik·Üslup.
Nasıl tutulur: Beş katlı bir binayı hayal et. Çatı=Mizaç (doğuştan). 4. kat=Karakter (öğrenilmiş alışkanlık). 3. kat=Benlik (kendine bakış). 2. kat=Kimlik (meslek/rol). Zemin=Üslup (sorun çıkınca nasıl davranır). Yukarıdan aşağı say.

Terimler:

  • Mizaç / temperament (mizaç): Doğuştan gelen duygusal–davranışsal eğilimdir. Cloninger’de karakterden daha biyolojik kabul edilir. Örnek: Bebek doğuştan kolay ağlar ve yabancıya hemen ürker.
  • Karakter / character (karakter): Öğrenilmiş değer, alışkanlık ve ahlaki eğilimlerdir. Mizaç üzerine sonradan inşa edilir. Örnek: Ali büyüdükçe dürüstlük değerini bilinçli seçip hayatına yerleştirdi.
  • Benlik / self (benlik): Kişinin kendine dair öz-temsilidir. Rogers’ta ideal–gerçek benlik gerilimi merkezdedir. Örnek: Elif aynada kendine bakıp ben sabırlı biriyim der.
  • Kimlik / identity (kimlik): “Ben kimim?” sorusuna verilen bütünlüklü yanıttır. Erikson’da ego kimliği yaşam boyu gelişir. Örnek: Can mezun olunca ben artık mühendisim diyerek kendini netleştirir.
  • Üslup / style (üslup): Kişinin sorunlarla başa çıkma ve tepki verme tarzıdır. Mizaç ve karakterden ayrı, baş etme biçimini vurgular. Örnek: Sorun çıkınca Deniz önce şaka yapar, kardeşi ise hemen konuşmak ister.
    Örnek: Bebek doğuştan huysuz (mizaç); büyüyünce “sözünü tutarım” der (karakter); aynada “ben çalışkanım” der (benlik); “ben öğretmenim” der (kimlik); sorun çıkınca şaka yapar (üslup).